امشب شب اربعین مصباح هداست            دل یاد حسین بن علی شیر خداست
پروانه به گرد شمع حق پر زد و سوخت      امشب شب یاد عشقیاء و شهداست

امشـــب نمــــازم را زيـــــر گـــريه هــاي آسمــان اقــامــه كـــردم،وَه. . . كه چه بي امـــان مي بـــارد،چه دل پــــر دردي دارد آسمــان !!! همنـــواي نـــاله هــاي زينــب اين بــانوي پــر درد شده است

---

---

امروز سه شنبه 13/11/88 مسابقه والیبال بین تیمهای ارتعاشات و پیشكسوتان بود. البته تیم ارتعاشات نه با بازیكنان جوان و حاضر در لیگ برتر والیبال. بلكه با اعضای تیم هنرمندان با چهره های سرشناس سینمایی و تلویزیونی كه این تیم توسط شركت ارتعاشات صنعتی حمایت مالی شده بود و تمام بازیكنان لباس تیم ارتعاشات بر تن داشتند.

راستش امروز از ترس اینكه مسابقه خیلی شلوغ میشد و جا برای نشستن پیدا نمی كنیم زودتر از ساعت مسابقه به سالن رفتیم. ولی بازی قبل از همین مسابقه كه بین تیمهای پیكان و دانشگاه آزاد بود هم خیلی دیر شروع شد و ما فیض بردیم از تماشای هر دو مسابقه!

قبل از شروع مسابقه هنرمندان و پیشكسوتان، برای دیدن ورود هنرمندان تمامی دختران بیرون از جایگاه و توی راهروی ورودی جمع شده بودیم، ‌منتها حراست سالن بدجوری اذیتمون كردند و ما را به بیرون از ورودی ساختمان فرستادند. نیم ساعتی توی سرما ایستادیم اما باز هم حراست راضی نشد و دوباره آمدند و تذكر دادند كه "بروید و در جایگاه خانمها بنشینید كه اگه اینجا بایستید گشت ارشاد میاد و همه تونو می برند". خلاصه كه دهها مرتبه رفتیم داخل سالن و دوباره اومدیم بیرون تا بالاخره دیدیم كه چهره های سرشناس پیدایشان شد. اولین كسی كه آمد سید جواد هاشمی بود كه با یك ماشین كروك مشكی رنگ اومد. بعد آقای گلزار اومد با همون ماشین سفید رنگ شاسی بلندشون. همگی ایستاده بودیم به استقبالشون و منتظر بودیم كه باهاشون حرف بزنیم. منتها خودشون اشاره به حراست كرد كه یعنی "برید و عكسم نگیرید". البته من دو تا عكس گرفتم كه چون از پشت شیشه ماشینشون افتاده كمی بد شده، اما براتون میگذارم.

---

---

بعد همه دختران رفتیم و در سالن مستقر شدیم. آقای گلزار اومدند و چون هنوز مسابقه پیكان و دانشگاه آزاد تموم نشده بود در جایگاه افراد برجسته و مهمانان ویژه كنار مهندس شهیدیان و دیگران نشستند. اینهم یادم رفت بگم كه مسابقه تیم پیكان و دانشگاه آزاد خیلی دیر هم تمام شد.

آقای گلزار حدود نیم ساعتی در جایگاه بودند و یك تی شرت نارنجی و یك كاپشن بدون آستین مشكی پوشیده بودند. بعد كه مسابقه پیكان تموم شد همه به اتفاق برای تعویض لباس و پوشیدن لباس تیم ارتعاشات به رختكن رفتند.

بعد كم كم متوجه شدیم كه پدر و مادر و خواهر آقای گلزار هم در سالن حضور دارند. رفتیم به اتفاق دوستان پیش مادر و خواهر آقای گلزار و عرض ادب كردیم. خواهر و خواهر زاده های آقای گلزار هم در كنار مادر آقای گلزار برای تماشای مسابقه اومده بودند. واقعا چه مادر و خواهر مهربان و نازنینی دارند آقای گلزار. فوق العاده خوش برخورد و مهربان و ساده پوشند. می دونم اگه نگم بعد از خوندن گزارش من رو بیچاره می كنید. پس همینجا بگم كه آقای گلزار و خواهرشون شباهت چهره ای زیادی دارند. البته خواهرشون از خود آقای گلزار بزرگتر هستند. خواهر زاده های آقای گلزار هم فوق العاده بانمك و شیطون هستند. برسام جان و آویسا جان. آویسا جون صورتی پوشیده بود و برسام جان كاپشن سرمه ای پوشیده بود. خواهرزاده هاشون هر دوشون شبیه خود محمدرضا گلزارند. دو تا خانم هم كه فكر كنم از بستگان خانواده گلزارند و یكیشون همون خانم جوانی بود كه در یكی از مسابقات قبلی به اتفاق مادر آقای گلزار حضور داشتند هم همراهشان بودند.

---

---

جایگاه خانمها به قدری مملو از جمعیت شده بود كه مادر و خواهر آقای گلزار ردیف بالا و آخر نشسته بودند كه خدا رو شكر با تدبیر حراست سالن جایگاه بیشتری به خانمها اختصاص داده شد و نیمی از سالن به خانمها اختصاص داده شد و مادر و خواهر آقای گلزار هم جایشان را تغییر دادند و در ردیف اول نشستند.

بازیكنان كه به زمین آمدند فریاد و جیغ و سوت همه بلند شد به طوریكه صدا به صدا نمی رسید. بازیكنان حدود نیم ساعتی خودشان را گرم كردند كه در این بین فریاد تشویقهای تماشاچیان لحظه ای قطع نمیشد. آقای گلزار هم بعد از گرم كردن خودشان به رسم جوانمردی همیشگیشون رفتند و با تمامی بازیكنان تیم پیشكسوتان دست دادند و روبوسی كردند كه ما هم فریاد زدیم: "ناز مرامت كاپیتان"!

مسابقه بالاخره ساعت شش و سی دقیقه شروع شد.

---

---

مسابقه را ست اول تیم پیشكسوتان بردند و ست دوم را تیم هنرمندان. البته چون بازی برای امور خیریه و غیر رسمی بود خیلی دوستانه برگزار شد و گاهی دو تیم به نفع تیم مقابل كوتاه می آمدند و امتیاز به هم میدادند. ست سوم كه مثل ست پنجم مسابقات رسمی برگزار شد. یعنی هر ست كه بیست و پنج امتیاز دارد را به دو نیمه تقسیم كردند كه سیزده امتیاز كه شد به نفع پیشكسوتان، دو تیم زمینها را عوض كردند. البته این نكته رو هم بگم كه از هیچكس ورودی گرفته نشد. حامی مالی دو تیم و مسابقه، شركت ارتعاشات صنعتی ایران بود. ست آخر هم به نفع پیشكسوتان تمام شد. گفتم كه بازی بسیار دوستانه بود و جوانان به خاطر پیشكسوتان كوتاه اومدند و گرنه مطمئنا اگر بازی رسمی بود كه تیم گلزار كم نمیاره!

بازیكنان تیم هنرمندان را این چهرهای سرشناس تشكیل دادند: محمدرضا گلزار، مهندس شهیدیان، بهمن سلطانی، كامران تفتی، ‌سید جواد هاشمی،‌ محسن افشانی. راستش چند نفر دیگه هم بودند كه یكیشون مجری برنامه های تلویزیونی بود و یكیشونم از بازیگران بود. بقیه هم حتما هنرمند بودند ولی ما نمی شناختیمشون!

قبل از مسابقه یك گروه فیلمبرداری هم آمدند و دوربینهایشان را مستقر كردند. حضور این دوربینها باعث شده كه اول فكر كنیم شاید مسابقه هنرمندان پخش مستقیم داشته باشد. اما گروه فیلمبرداری خیلی زود دوربینهایشان را جمع كردند و رفتند و خلاصه كه نتوانستیم خبر خوبی به دوستان شهرستانی بدهیم.

---

---

یك پرچم كه نبود نوشته "گـــــلــــــزار" هم درست كرده بودیم كه به اتفاق دوستان توی سالن دستمان گرفته بودیم و علاقه مان را نشان میدادیم! طرفداران كامران تفتی هم مدام در سالن سر و صدا میكردند و صدایشان می كردند آقای تفتی را، كه ایشان هم برای طرفدارانشان دست تكان می دادند.

شعار كه نداشتیم ‌ولی هر وقت كه توپ به گلزار میرسید همه جیغ میزدند و با هر بار كه سرویس می زد میگفتیم "ناز شصتت كاپیتان"! خوب آقای گلزار كاپیتان افتخاری تیم هنرمندان بودند!

بعد از مسابقه هم دختران آقای گلزار را صدا كردند اما ایشان جلوی جایگاه خانمها نیامدند. بعد هم كه اومدیم بیرون و منتظر شدیم كه حراست به طرز بسیار بدی و ناپسندی آقای گلزار را بدرقه كردند به طوریكه خود آقای گلزار هم ناراحت شده بودند! ایشان هم به سرعت سوار ماشینشان شدند و رفتند!

منبع خبر:باشگاه طرفداران سوپر استار

منبع عکس:رسانه ای نو برای گلزار